Info

http://pangzakurafire.hi5.com - Send it to your friends

Age

Birthday

July 2

Location

Thailand

Languages

Thai

About Me

คืนที่เหงาที่สุด คือคืนที่ไม่มีเธออยู่
keun tee ngao tee sut keu keun tee mai mee ter yoo

ในใจฉันรู้ จากนี้ต้องเดียวดาย
nai jai chan roo jaak nee dtong dieow daai

เจอะตัวเองเหมือนเดิม กับเงาข้างกาย
je dtua eng meuan derm gap ngao kaang gaai

ไม่มีใครอ้างว้างในใจ คิดถึงเธอ
mai mee krai aang waang nai jai kit teung ter

คืนที่หนาวที่สุด ที่ไม่รู้จะหยุดเมื่อไร
keun tee naao tee sut tee mai roo ja yut meua-rai

ต้องทนหนาวไป ไม่เห็นแม้แสงดาว
dtong ton naao bpai mai hen mae saeng daao

ต้องอดทนเท่าไร กับใจสีเทา
dtong ot ton tao-rai gap jai see tao

ฉันจะเจ็บ จะเหงาได้นานเท่าไร
chan ja jep ja ngao dai naan tao-rai

* กลัวความเหงา จะเอาคนอื่นเข้ามา
glua kwaam ngao ja ao kon eun kao maa

ความเหงามันบังตา ภาพเธออาจไม่ชัดเจน
kwaam ngao man bang dtaa paap ter aat mai chat jayn

กลัวความเหงา จะแทรกซึมใจเราให้ไหวเอน
glua kwaam ngao ja saek seum jai rao hai wai ayn

ถ้ามีคนอื่นเข้ามาแทน ไม่รู้ทำอย่างไร
taa mee kon eun kao maa taen mai roo tam yaang rai

** คืนที่เงียบที่สุด ใจเธอนั้นได้ยินอะไร
keun tee ngiap tee sut jai ter nan dai yin a-rai

เป็นเสียงหัวใจ ยังเหมือนเดิมหรือเปล่า
bpen siang hua jai yang meuan derm reu bplao

อยากให้รออยู่ไหม บอกใจคนเหงา
yaak hai ror yoo mai bok jai kon ngao

กระซิบเบาๆ ให้ฉันได้รู้สักหน่อย
gra-sip bao-bao hai chan dai roo sak noi

(ซ้ำ *, **)

ขอแค่บอกแล้วฉันจะรอเธอ

Interests

Favorite Music

ต้องการเพลงใหม่ๆ ใช่มั้ย คลิกที่นี่

Favorite Movies

Favorite TV Shows

Favorite Books

การ์ตูนลิขิตรักซาตาน

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเกาะหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยุ่ด้วยกัน ความสุข ความเศร้า ความรู และอื่นๆๆอีกมากมาย
วัน หนึ่ง มีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่าเกาะกำลังจะจมน้ำดังนั้นทั้งหมดจึงได้ เตรียมเรือเพื่อจะหนีออกจากเกาะ ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจ
อยุ่บนเกาะความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั้งวินาทีสุดท้ายเมื่อเกาะจะจมน้ำความรักจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือ.......

ความรวยแล่นเรือผ่านมา และตอบว่า "ไม่ได้หรอกเรารับเทอไม่ได้ เพราะว่าเรือฉันเต็มไปด้วยทองและเงิน แล้ว ฉันไม่มีที่ให้เทอ"

ความ รักจึงตัดสินใจจะถามเห็นแก่ตัวซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วย "เรือลำงาม ความเห็นแก่ตัวช่วยฉันด้วย ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก ความรัก...คุณนะตัวเปียกอาจทำให้เรือฉันเปียกไปด้วย"

ความเศร้าได้ พายเรือเข้ามา ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก "ความเศร้าอนุญาติให้ฉันขึ้นเรือคุณนะ โอ้ความรัก ฉันกำลังเศร้ามากเลยฉันต้องการอยุ๋คนเดียว ขอโทษนะ"

ความสุขได้ผ่านความรักไปแล้วเหมือนกัน แต่เขามิได้ยิน.....แม้แต่เสียงร้อง...เรียกขอความช่วยเหลือของความรักเพราะมันมัวแต่กำลังสุข

ทันใด นั้น มีเสียงดังขึ้นมา "มานี่ความรัก ฉันจะรับคุณไปเอง" ความรักขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมากจนลืมถามชื่อว่า ใครคือผู้ใจดีผู้นั้น เมื่อพวกเขาถึงแผ่นดินที่แห้งก็จากไปตามทางของแต่ละคน

ความรักนึกขึ้นมาได้ว่า ลืมถามชื่อผู้ที่ช่วยเหลือเขา ความรักจึงถามความรู้ "ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน"
ความ รู้ตอบด้วยความภาคภูมิใจในความรอบรู้ของตนเองว่า"เวลา" ความรักถามต่อว่า "แต่ทำไมเวลาถึงช่วยฉันละ" ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตัวเอง แล้วตอบความรักว่า "ก็เพราะว่า เพียงเวลาเท่านั้น ที่เข้าใจว่า ความรักที่ยิ่งใหญ่แค่ไหน"

แต่ว่า...มีสิ่งหนึ่งที่เราลิมเลือนไป ถ้าหากจะไม่กล่าวถึงเสียเลยขณะที่ความรักกำลังมองหาคนช่วยเหลือออกจากเกาะ ความรัก คงยุ่งอยุ๋กับการมองหาผู้อื่น..จนลืมมองหาที่ความเป็นเพื่อนซึ่งเลือกที่จะ อยุ่เคียงข้างความรักตั้งแต่แรกแล้ว เพราะความเคยชินจึงทามให้ความรักมองไม่เห็นความสำคัญของความเป็นเพื่อน...

ความ เป็นเพื่อนรู้ดีว่า ตนไม่จากไปเหมือนกาลเวลา ความเป็นเพื่อนรู้้สึกดีว่า ตนไม่รังเกียจความเห้นแก่ตัว ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตนไม่แบ่งชั้นเหมือนความรวย ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน ไม่อ้างว้างเหมือนความเศร้า และความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน ... ไม่เปลี่ยนแปลงเหมือนความสุข
ทั้งนี้เพราะ ความเป็นเพื่อนจะอยุ๋ในจายเราตลอดไป