LoveSenJo Am The Guy  (1068 views)

What is LoveSenJo doing now?

เมื่อเวลาเปลี่ยนไป ใจคนเราก็เปลี่ยนแปลง หากแม้นมีทุกสิ่งอยู่ครบถ้วน เมื่อมันถึงคราวใครบ้าง แม้แต่พรหมลิขิตก็ไม่อาจ... กระชากกลับมา ให้เหมือนเดิมได้เลย ...แม้แต่น้อย
More than 1 month ago  ·  Comment »

Age

24

Location

Khonkean, Thailand

Birthday

June 8
 
Advertisement

Info

http://LoveSenJo1985.hi5.com - Send it to your friends

Age

24

Birthday

June 8

Location

Khonkean, Thailand

Languages

Thai, English
 

About Me

...

Interests

Favorite Music

 

Favorite Movies

 

Favorite TV Shows

 

Favorite Books

 

Favorite Quote

 

hi5 Games

Play hi5 Games

LoveSenJo hasn't played any games recently.

 

Journal

View All 4 Entries    Add Comment

พักนี้ไม่ค่อยมีความสุขเลย...หนักใจกับอะไรๆหลายๆอย่าง
ความพยายามและกำลังใจมันยากที่จะเยียวยาแล้ว...

หลายวันมานี้ไม่อยากแม้กระทั่งข่มตาให้หลับฝันไป...
เพราะยังไงๆ ในความฝันก็ไม่มีใครที่รู้จักฉันเลย...

บางทีไม่อยากปริปากพูดคุยกับใคร...แต่ก็ต้องฝืนทำ
ยิ้มที่เคยมีก็ลดน้อยลงทุกทีแล้ว

ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง

งานที่ทำอยู่ก็สบายใจขึ้นแล้ว แต่สิ่งรอบข้าง...นั่นสิ
มันทำร้ายและย่ำยีความคิดฉันอยู่ตลอดเวลา

ตอนนี้

มันคล้ายๆกับว่าฉัน...ถูกทิ้งไว้ลำพัง

แต่

ความจริงแล้วบางทีโชคชะตาก็คงอยากให้เรา...
ทำความรู้จักกับคำว่ารอคอยละมั้ง...
บางทีเขาอาจจะนำพาซึ่งสิ่งที่เราคาดหวังมาด้วย...
แล้วฉัน...ต้องรออีกนานไหม

แล้วเมื่อไรฉันถึงจะพบกับความสุข...ที่แท้จริง


Applications

Browse Applications

 

Widgets

 

 

hi5 Gifts

Give a Gift    Get hi5 Coins    View all

LoveSenJo has no unwrapped gifts.
 

Comments | View All Entries

Leave a comment for LoveSenJo

Dec 17 8:38 PM
 
สวัสดีครับ....อั๋น.....
มาไวไปไว....
ยังไม่หายคิดถึงเล้ยยยยยยยยยยยยยยยย
เมื่อวานออกจากที่ทำงาน
กลับบ้านเร็ว....
เมื่อตอนพระอาทิตย์ตกดิน
แสงระเรื่อเจือส้มอมแดง แฝงชมพู
มันเหงาพิลึก
ทั้งๆที่ไอ้คำว่าเหงานี้ ไม่เคยมีในพจนานุกรมชีวิตเอาซะเลย
แต่ไอ้เจ้าบรรยากาศมันชวนให้รู้สึก....
....ผ่านพ้นไปด้วยความทรมานกับวันวานอันเหน็ดเหนื่อย
สมองอาจจะดูล้าจากหน้าที่การงาน
แต่มไอ้เจ้าความอ่อนล้าแต่กลับไม่เคยโรยแรง
มันยังได้มีโอกาสคว้าความสุขมาได้เสมอเมื่อเราอยู่ลำพัง
....เดินง่วนๆดุ่มๆในบ้านหลังน้อย
หยิบจับอะไรได้ก็คว้าก็ทำมันลงไป....
เปิดเพลงนานาสารพัดแนวกระแทกรูหู....
ปากว่างก็ฮืมฮำมันไป....
ปากไม่ว่างก็เคลิ้มในใจ....
เพลงมันอาจจะมีบทบาทไม่มากนัก
แต่มันก็ชวนให้รู้สึกไม่ต่างแางอาทิตย์ที่ลับลานั้น....
ฟังแล้วอย่าเพิ่งเลี่ยนนะครับท่าน ...มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ
ยิ่งบ้านเรา ดั๊นนนน....ไปติดกับท้องทุ่ง
สิ่งที่ได้เห็นคือ ฟางข้าวที่ทอดตัวเหลืองไปทั่วทุ่ง
ต้นไม้ที่เคยเขียวสดก็หมดเขียวไปซะงั้น
คงไว้เพียงกิ่งก้านแห้งบนดินผากฝากประดับฟางกระจายนั้น
นี่แหละคือกำลังใจ...
ที่คอยเยียวยาและชุบให้เรามีพลังเสมอ
ในทุกๆครั้งที่ได้มองออกไปนอกรั้วบ้าน
ตั้งแต่ฝนแรก จนกระทั่งฝนซา....
ข้าวผลิกอออกรวงจนเก็บเกี่ยว
เห็นคนกลุ่มเดิมที่ปักดำและเกี่ยวข้าวนอกรั้วบ้านนัั้น
มันทำให้เราเข้าใจในหน้าที่ของตัวเองมากขึ้น.....
ทุกคนมีหน้าที่ที่ต้องทำ....
ก็เท่านั้นเองครับ....
ช่วงเวลาที่เคลิบเคลิ้มค่อยๆซาลง
วินาทีแห่งความชุลมุนกำลังจะทายทัก
เมื่อมาถึงแหล่งสถานที่เราต้องกรำงนแลกเงิน....
งานมันรอเราอยู่....
คนเขารอเราอยู่
และเราก็รองานและเขาเหล่านั้นเช่นกัน....
ค่อยๆตะกุยตะกายไล่เลียงไปทีละเรื่อง
ที่ละอย่าง....
ทำงานไปยิ้มไป...เก็บความหม่นใจไว้เบื้อลึกไม่ให้ใครได้เห็น....
บนใบหน้าเปื้อนยิ้มทุกเช้าและตลอดวันทำงานเท่าที่จะทำได้
ในใจยังแอบนึกถึงวันที่จะได้หยุดพักยาวอย่างที่หวังและฝัน
มันก็ทำให้สามารถฟาดฟันกับงานที่คั่งค้างได้อย่างไม่ลดละ....
ข้าวเหนียว หมูปิ้งรสชาดกลมกล่อม....
ยอมให้ราดลงกระเพาะอย่างสนุกปาก
บ้างก็ข้าวลาดแกง....แต่ก็พอปะทังชีวิตไปได้....
โค้กกระปองซ่าส์เพิ่มพลังให้รู้สึกคึกคักได้บ้าง
และตามด้วย ควันมะเร็งทุกครั้งไป ทั้งๆที่มีคนรัก คนห่วงใยบอกให้ลดละเลิก
แต่ก็ได้แตเพียงลด กัล ละ มัน.....ก็เท่านั้นเอง
ส่วนเมื่อไหร่จะเลิกก็เมื่อนั้น.....
คงอาศัยความพยายามต่อไป....
รู้ทั้งรู้ว่ามันไม่ดีต่อคนอื่นและต่อตัวเอง
แต่ก็ยังพ่นมันออกมา
หลีกหนีผู้คนไปพ่นดูดดื่มอย่างไร้กังวลในที่ๆไม่มีใครก็พอ....
...เพื่อนร่วมงานแวะเวียนมาทายทักเป็นรายๆไป
เสียงเสวนาของแต่ละคนอลหม่านต่างกัน...
พอให้ทำให้รู้สึกว่าลกนี้ไม่เดียวดาย
เสียงเพลงในห้องทำงานกล่อมกวนประสาท
ด้วยหังจะเพลิดเพลินสักนิด....
แต่มันก็ไม่สามารถทำลายกำแพงสมาธิเราไปได้....
โทรทัศน์ณายการต่างๆก็เปิดไว้พอให้รู้ว่าโลกเรา...
สังคมเรามันสวยหรือสวะแค่ไหน
จะได้เลี่ยงหนีมันถูกทิศทางก็เท่านั้นเอง...
เหอะๆๆๆๆๆ.....โทรศัพท์เครื่องที่เดิมยังคงเงียบกริบ
บ้างก็เขย่าดังตลอดใคาวที่งานรุม....
ครั้นมันเงียบก็รู้สึกได้ว่าวันใดที่เราขาดมันก็ไม่เห็นจะเป็นไรไป....
เพื่อนใน Hi5
คือกำลังใจให้เสริมและสร้างรอยยิ้มได้อย่างไม่ลดละ
เอาเป็นว่าจังหวะชีวิตของแต่ละวันของคนที่
ชื่อไอ้กบ...คนนี้
ยังมีมากหลายสิ่งให้ยิ้มในวันดีๆอย่างนี้เสมอ....
โดยเฉพาะได้เจอ..ได้คุย..ได้เขียนถึงคนที่ถูกคน ถูกใจ
แล้วเราคงได้ยิ้มด้วยกันนะครับ....
ขอให้วันนี้เป็นวันที่เสริมแรงได้อย่างงดงามนะครับ...
สู้ๆๆๆๆๆๆๆ
อั๋นนนนนนนนนนนนนนนนนนน
 
Dec 16 7:05 AM
 
ดีจังเลยได้ไปจีนด้วย
จ้า..ตอนนี้พี่อยู่จันทบุรีกันจ้า
สบายดี ก๊อกก็เต้นดีขึ้นแล้ว ถ้าไม่ได้พวกตุ้งอ่ะแย่เลยก็คงไม่มีไอ้ก๊อกวันนี้
ขอบคุงมากน่ะค่ะ อยู่กุงเทพหรา ว่างๆๆก็มาเที่ยวหาพี่มั้งจิ
ใกล้ๆๆกันแค่นี้เอง คิดถึงอ่ะ
แล้วคนอื่นๆๆๆล่ะ
พี่คอมเมนไปไม่มีใครตอบกลับมาเลย
ยังไงก้อโชคดีน่ะค่ะคุงน้อง


พี่ยังเหมือนเดิม คิดถึงน้องตลอดเวลา
 
Dec 12 11:47 PM
 
ว้าว!คุณพี่ได้ข่าวว่าได้ไปจีนหรอค่ะ....
เลิศๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ...
แต่ว่า.............
หนูนะบอกน้องๆไปทันทีเลยว่า....
พี่อั๋นกลับมาจากจีนเมื่อไหร่...
พวกเธอเตรียมตัวเล่นกายกรรมได้เลยค่า.....
5555555.....
 
Dec 10 11:00 PM
 
UN
หลายคนอาจจะได้หยุดยาวววววว
หลายคนอาจจะได้พักผ่อนตามประกาศของรัฐบาล
หลายคนได้นอนตีพุง สบายใจเฉิบ
หลายคนได้เดินทางท่องเที่ยวปล่อยใจให้อิ่มสบาย
หลายคนได้....พักสมองกับเรื่องราวอลหม่าน
แต่....
ข้าน้อยฯ ยังคงลุยงานต่อไป
ไอ้คำว่า "งาน" มันเป็นเพื่อนแท้ที่คอยดูแลลมหายใจและความรู้สึก
ทุกวินาทีมันไม่ได้เครียดหนักหนา
ทุกชั่วโมงมันไม่ได้ปวดสมองจนล้าละเหี่ย
แต่มันคือสถานะที่ทำให้ว่าเรามีชีวิตอยู่...
ไม่ได้บ้างานขนาดนั้นนะครับ...แต่งานมันติดเรามากกว่า เหอะๆๆๆๆ
งานมันขาดเราไม่ได้หรอก....
ฉะนั้น...จึงไม่ได้สนใจว่าวันหยุด วันพักจะมาถึงเมื่อไหร่
รู้แต่เพียงว่า....ทำอย่างไรให้ตัวเองได้ยิ้ม สนุกและมีอารมณ์ร่วมกับเพื่อน....
ที่เรียกว่า "งาน" ก็เท่านั้นเอง
หลายวันก่อนก็ปาร์ตี้กับเพื่อนฝูงเพื่อนร่วมงาน เด็กเล็กเด็กน้อย
เมากันหัวราน้ำ พูดคุยเรื่องราวนานาสารพัด
ได้ฟังความคึกคักของแต่ละคน
ก็อดสนุกกับเรื่องราวเหล่านั้นไปด้วยไม่ได้
อาหารที่ลมมือทำกันเองมันอร่อยไม่แพ้ร้านรวงที่เปิดขาย
อยากใส่อะไรเข้าไปให้สาสมก็ใส่มันจนล้นทะลัก
ทั้งต้ม ผัด แกงทอด ยำ และน้ำพริก ซึ่งประดับวงบันเทิงอย่างออกรส
เป็นวิถีที่ดำเนินอย่างไม่เคยเปลี่ยน...
และการที่มีเพื่อนแวดล้อมอย่างมีตัวตนแบบนี้
อย่างน้อยก็ทำให้เรารู้ว่า...
เราก็ยังมีคนพึงใจจะอยู่ใกล้ๆ นี่นา....
เมื่อวานก็มีเรื่องไม่สบายใจสะกิดต่อมให้หมกมุ่น
ผู้ใหญ่วัยใกล้สัมผัสกับโลง และเตรียมจะทักทายยมบาล
กลับข้อนขอด กระมิดกระเมี้ยน น้อยเนื้อต่ำใจ
พูดส่อเสียดอย่างไม่ลดละ....
ไอ้เราที่ได้ฟังและเห็นกิริยาท่าทางนั้น ถึงกลับอึ้ง
....เก็บอาการเก็บอารมณ์ไว้อย่างแน่วแน่ว่าจะไม่ปะทะเป็นอันขาด
โค้งคำนับและเงียบเท่าที่จะทำได้....
ปล่อยให่เขาสำรอกความอัดอั้นที่เขาไม่เคยล่วงรู้ว่าเราทำลงไปเพราะเหตุใด
ไม่ใช่ไม่เคารพ
ไม่ใช่ไม่บูชา
ไม่ใช่ไม่รัก....
แต่ที่ไม่ติดต่อ ไม่สานต่อ ไม่เชื้อเชิญเพราะ
สถานการณ์ปัจจุบันมันต้องเร่งรุดพัฒนาต่อไป...
คนที่มีคุณค่า มีสมอง มีปัญญา มีวุฒิภาวะครบด้านมากมี
คือ บุคคลที่เราปรารถนาจะร่วมงานด้วย
มิใช่ประจักษ์เพียงความสามารถด้านเดียว.....
....................สีผมขาวมันไม่ได้ช่วยให้คนเป็นคนขึ้นมาเลย
....เฮ้ออออออออ !!!!
แต่กว่าจะเรียกวิญญาณกลับสู่ร่างได้
ก็เล่นเอาทบทวนการกระทำของตัวเองอยู่หลายตลบ
ครั้นเจอแสงสว่าง
ก็พอทำให้เรื่องเลวร้ายนั้นซาๆลงไป
สูดลมหายใจเข้าลึกสุดปอด....เป็นที่เรียบร้อย
ก็พร้อมแล้วจะเป็นคนเดิม....
คือ...เชื่อมั่นในการตัดสินใจกระทำสิ่งนั้นลงไป
วันนี้ สดใสสดชื่นแล้วครับ....
คบเด็กสร้างบ้านน่าจะดีกว่า
เพราะนั้นคือการผสานจินตนาการของเรา...
กับการแสวงหาระเบียบวิธีของเราเข้าด้วยกัน
น่าจะดีกว่าคบคนแก่ที่ไม่ประเมินตน....
หลายคนอาจจะได้หยุดยาวววววว
หลายคนอาจจะได้พักผ่อนตามประกาศของรัฐบาล
หลายคนได้นอนตีพุง สบายใจเฉิบ
หลายคนได้เดินทางท่องเที่ยวปล่อยใจให้อิ่มสบาย
หลายคนได้....พักสมองกับเรื่องราวอลหม่าน
แต่....คนๆนี้ ....ยังบ้าระห่ำเหมือนเดิม
ขอโทษนะครับที่เพ้อให้ฟังตั้งนาน
 
Dec 4 3:48 AM
 
มาเป็นที่ปรึกษาร่วมให้เลย

อย่างอแงด้วย
 
Dec 4 1:58 AM
PA says:
 
ปู่อั๋น...

การออดิชั่น เป็นไงบ้างค่ะ


พวกน้องเพิ่งกลับมาจาก ม.อุบล...

ค่ะ... คิดถึงค่ะ...
 
Nov 28 10:20 PM
 
คิดถึงจังเลยคุงน้อง!!!!!
ไม่ได้เจอกันนานเลย สบายดีป่าว?
ตอนนี้อยู่ที่ไหนอ่ะ...นานมากเลยเปงปีๆๆๆแล้ว
ไม่ส่งข่าวมาบ้างเลย
คิดฮอดเด้อ
 
Nov 11 11:03 PM
 
ยังไม่ได้ไปดูเลยครับ.เหอๆๆๆ...

แต่ดูจากไฮไฟฟ์โปรไฟล์แล้ว ก็รู้ได้เลยว่าน้องอั๋นเป็นคนเก่ง..

ชื่นชมๆนะครับ..

อิอิ

ว่างๆมาทักทายกันอีกนะคับ..

มิสๆ
 
Nov 6 7:15 PM
 
หุหุครับๆๆ...

ขอบคุณมากมายเช่นกันครับ....

ไงก็แวะมาเยี่ยมชมกันบ่อยๆนะครับ...

แล้วไงจะทักทายไปนะ.. อิอิ
 
Nov 6 7:53 AM
 
แหมคุณพี่ก้อ

นิ๊ดนึงน่า

เดี๋ยวจะส่งไปให้น่ะค่ะ

รอแปบบบบบบบบบนึง

5555
 
Nov 6 12:28 AM
 
อีนัทส่งมาให้ดู ดูให้มันหน่อย http://www.youtube.com/watch?v=mS7bU1LIflk
 
Nov 5 8:07 PM
 
อั๋นนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
น้ำตาหล่อนบนขอบเตียง.....
55555555555555
ทักทายครับ
มาแบบร่ายยาว...
อดทนอ่าน...
รึจะไม่อ่านก็ลบทิ้งไปนะค๊าฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
แสงแดดสาดเข้ามาที่ห้องนอน....แยงลูกกะตา
อยากจะนอนให้มากกว่านี้...แต่ก็พ่ายแพ้กับแสงที่ทะลวงนั้น
ลุกขึ้นมา ก๊งโค้ก หยิบบุหรี่...พ่นเพ้อไปเรื่อย....
สายตาก็มองไปไกลๆ
คิดโน่น....
คิดนี่....
คิดนั่น...
คิดไปเรื่อย....
สุดท้ายค่อยตัดสินใจอาบน้ำ...
ออกมาทำงาน....อย่างเคย...
และวันนี้ ยังคงอยู่กับการตัดสินใจนานาสารพัดโครงการ
และมากโขกับภาระกิจ....
แอบถามตัวเองเนืองๆว่า...
กูจะตายคาหน้าที่มั้ยเนี่ย...
ทำไมมันมีเรื่องมีราวให้ปะทุปะทะร่ำไป....
สมองของแต่ละวันกระจายเพ้อไปเรื่องอื่นๆ
บางครั้ง (หลายครั้งจนลืมว่าต้องเพื่อตัวเองซะบ้าง)
ทำเพื่อคนนั้น...เพื่อคนนี้....
แก้ไขปัญหา....
ระดมปัญญาเท่าหางอึ่งหางเขียด....ของตนเอง
สาดซัดเข้าไปที่งาน....
งาน งาน งาน และงาน....อย่างน้อย....
ยังได้แต่หวังว่า วันนี้ จะผ่านพ้นด้วยความราบรื่น
...บางอย่างเร่งเกินไป...ก็อาจจะเพี้ยนได้
บางเรื่องช้าเกินไปก็ถูกพิพากษาว่างกๆเงิ่นๆ
ฉะนั้น...ยืนอยู่บนความพอดี...มันชั่งลำบากไม่น้อย...
แอบชะแว้บมาทักทายเพื่อนฝูง...
พอจะทำให้มีรอยยิ้มได้บ้าง...
เจอคนที่อยากเจอก็ดีไป...
เจอใครอื่นที่ไม่อยากเจอ..
ก็ปั้นหน้าแสร้งสานเป็นมิตรไป...
แต่สำหรับ....คนๆนี้ ที่นี่....คือกำลังใจให้กันที่ดีมาโดยตลอด....
ต้องขอบคุณที่กลั้นใจ และฝืนสังขารอ่านพรรณนาไร้สาระนี้....
เฮ้อออออออออออออ......
วันนี้วันศุกร์.....แล้วเหรอ ?
เหล้า...
เบียร์...
แก้วไหนหนอ....
จะสามารถผ่อนให้สมองอันอ่อนล้า ระเริงได้มั่งหนอ....
เอาวะ...
เป็นไงเป็นกัน.....
ร้อยวันพันปี....จะเมาทั้งทีจะเป็นไรไป...
มะมาเมาให้มอดม้วยด้วยกัน เหอะๆๆๆๆ
รูปภาพรอก่อนนะครับบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
 
Oct 28 9:27 AM
 
สวัสดีครับ

พี่อั๋นสบายดีหรือเปล่าว

คงจำกันได้นะคับ
 
 
Oct 13 6:19 AM
pete says:
 
เทอออออออออออออออออ


ฉั้นเบื่ออะ




มีแต่คนบอกว่าฉั้นสวย


เบื่อจิงๆ
 
Oct 12 10:38 AM
 
มันดูดีออกนะครับ...อั๋น...

เท่ห์ดีออก...

แล้วนี่อยากทำอะไรอ่าคับ???

แต่นี่ก็ฌก่งมากๆแล้วนะครับ...

ชื่นชมมากมายๆ.....

แอดเมลล์มาคุยเอ็มกันดีไม๊...

bee_beer01@hotmail.com

พี่บีคับ.
 
Oct 12 12:32 AM
 
วันนี้วันอะไรยะ วันเสาร์ไงเธอ
 
Oct 11 3:27 PM
 
นี่นี่
ป้า
อยู่ไหนน่ะ

ไม่มีตังโทรหา
เค้าหมดตังไป 5 กว่า
ๆแล้ว
จนมาก
 
Oct 10 7:55 AM
 
ไปวันเกิดอีฝนกัน
 
Oct 8 3:30 AM
 
อ่าครับผม.อั๋น...

ยินดีคับ...

แล้วนี่ทำงานอะไรอ่าคับ... เก่งจัง... ฉีกขาได้กว้างขนาดนี้..

ยอมรับ และนับถือคับ.

Title
body
 

Purchase additional coins

You need an additional: hi5 Coins hi5 Coins

Get Coins No Thanks